Lars voor Marijn

22:58,6 Comments


Toen ik bezig was aan mijn 
allereerste manteltje dat ik ooit 
maakte, vond de manlief
des huizes dat ik ook
zo'n schoon jasjes moest
maken voor onze eigen zoontjes.

En eigenlijk had hij ergens wel gelijk,
want Marijn zijn mooie jas van vorig jaar
kon helaas amper nog dicht aan zijn buikje
-dat heeft hij meegekregen van vake helaas-.
Buikomtrekje van de jongste is
ettelijke centimeters meer in omvang
dan die van de oudste. Dat zorgt ook wel 
voor wat gemak, want meestal kijk ik nu
naar de juiste maat voor Marijn
en pas ik die dan aan voor Rémi,
spaart toch wat knip-, plak- en tekenwerk.

Ik bestelde bij Mon Depot op 
Black Friday een mantelstofje van Scapa.
Eenmaal mandje gevuld, was het al uitverkocht.
Geen probleem, ze hadden nog een ander kleur.
Maar eenmaal thuis was ik wel ontgoocheld.
Het kwam op foto anders over
en vond ik het niet meer gaan voor
een mini-jasje. (voor Rémi zullen we 
het wel nog houden bij dat stofje, wat ben ik 
anders met mijn 3 meter :s)

Ik dook bijgevolg mijn eigen stoffenvoorraad in.
Nog een geluk zou een mens beginnen denken
dat hij zelf een grote gevulde kast heeft, 
die binnenkort te klein zal zijn vrees ik.
Maar stashbusting, we proberen toch vol te houden.

Ik bleef steken bij het flanellen stofje,
dat ik paar maand terug bij Hotstof kocht
met het oorspronkelijke plan om er een broek 
of twee uit te maken voor de kindjes.
De sweatstof van de vosjes passen mooi
bij het oranjebruine van de flanel.
Nog afwerken met oranje accenten 
en het gehele plaatje werd gemaakt,
althans in mijn hoofdje.

De praktijk was toch nog iets anders,
ik mag toch wel stellen dat dit bovenaan
het lijstje prijkt met "meeste tornwerk ooit",
maar ach, na het passen van het eindresultaat
was ik dat al helemaal vergeten :)







6 reacties:

Ik lees graag wat je vindt van mijn creaties. Laat je iets na?

Verwerking...

12:05,10 Comments




Hier ten huize V-D
moesten er afgelopen 
dagen een aantal emoties
verwerkt worden.

Het begon allemaal 
de dag van ons naaiclubje.
De man des huizes moest 
en zou naar de dokter gaan
die avond en dus had ik geen
zin in moeilijk gedoe.

Gaf mij maar wat bandwerk
die avond. Daar bracht een
medenaaister wat versnelling 
bij de planning want ook zij 
ging een An tasje maken.
Super, dan maken we die samen :)

Bandwerk is ideaal voor verwerking:
- weg met die emoties
- weg met die stapel reststofjes
Dubbele match dus.

Ondertussen zijn er reeds 5 An tasjes
afgewerkt en er liggen er al weer een 
paar geknipt klaar, want met de man
des huizes gaat het nog steeds niet super.
En zowel mijn eigen vader als mijn 
schoonvader zorgden ook nog 
voor een stukje van de koek, maar
we zullen allemaal positief blijven en 
samen de vingertjes kruisen.

En als het nodig is, 
dan weet ik alvast wat weer te naaien :)
Bedankt "Jace did it" voor dit 
leuk en simpel patroontje.
Ideaal cadeautjesmateriaal
voor de komende kerstboomtijden.







10 reacties:

Ik lees graag wat je vindt van mijn creaties. Laat je iets na?