kurkleder

Na 7 jaar

21:59,10 Comments



Na 7 jaar is het moment aangekomen.
Tijd om afscheid te nemen.
Afscheid van vijf fantastische dames.
Dames die elke dag hun beste beentje voor hadden met elk van mijn 3 kinderen.
Ze zorgden voor onze kleintjes alsof het hun eigen kinderen zijn.
Maar na de kerstvakantie mag Emma naar school.
En hoezeer we daar ook naar uit kijken, 
dat betekent eveneens afscheid nemen van een mooie periode
en ook dat mijn kinderen groot worden.
 #stopdetijd


Acht jaar geleden zochten we naar een opvangplek voor de kleine spruit die aan het groeien was in mijn buik.
Hier in Torhout was er bij de deur niet echt een geschikte plaats vrij, 
dus gingen we op zoek richting mijn werk en zo'n 10 km van ons huis vonden we een hele leuke crèche waar ons gevoel ook goed bij zat. Er was zelfs een maand dat Rémi en Marijn samen gingen. Dat was dikke fun, de rekening iets minder ;) . Tussen Marijn en Emma zaten er wel een paar maandjes tussen, dus was er toen al een klein afscheidsmoment maar dat was toch anders (en ook hoogzwanger en dus ook heel emotioneel). 

Maar goed, vrijdag was het afscheid dus wel definitief.
Hoewel ze met een simpele oplossing kwamen "nog een vierde hé", euh nee bedankt.
Mijn kinderwens is bij deze echt voldaan, manlief daarentegen droomt soms wel luidop van nummer vier, maar het is echt wel druk genoeg hier met 3 jonge kinderen en dan beiden nog gaan werken.


Omdat de dames ons toch niet zo snel zouden vergeten, maakten we voor allen een mooie toilettas.
Een gepimpte zeeppomp erbij met een persoonlijke boodschap en een kerstkaartje erbij.
Ze waren alvast heel enthousiast! 


stof: canvas met gouden accent en geometrisch patroon - eigen voorraad
grijs kurkleder met gouden accent - Stael Torhout

10 reacties:

Ik lees graag wat je vindt van mijn creaties. Laat je iets na?

charlene

Charlene

23:04,4 Comments


Ondertussen kreeg dit naaisel van deze blog reeds het etiket 
"lievelingstrui". 

Ze werd al veel gedragen en ik krijg er ook vaak complimenten mee.
Ik moet wel zeggen dat het toch wel effen wennen was voor mij, dat model. Het is de Charlene uit de La Maison Victor van sept/okt 2018. Ik paste enkel de halslijn wat aan, die mocht namelijk wat smaller zijn voor mij. Maar wat ben ik fan, vooral van die pofmouw die dankzij deze dikkere sweaterstof zalig breed valt. 



De stof die ik hiervoor gebruikte ligt al meer dan een jaar in mijn kast.
Ik maakte er vorig jaar reeds een Issie kleedje mee voor Emma. 
Ze past er nog steeds in, dus kunnen we lekker gaan twinnen. 
En hoewel ik heel blij wordt van die gedachte, kwam het er nog steeds niet van.
Ofwel zat haar kleedje in de was, ofwel mijn trui #schaterlach.

Op een zondagochtend, toen Rémi en ik naar de bakker gingen 
en ik toevallig deze trui aanhad, trok hij snel wat foto's voor mij.






4 reacties:

Ik lees graag wat je vindt van mijn creaties. Laat je iets na?