Atelier Parlee makes music (NL/E)


Atelier Parlee heeft een nieuw patroontje uit
en ik mocht het mee testen. Jeeujjj klonk het in mijn hoofd 
en nog veel meer toen we het in onze mailbox kregen. 
Het betreft namelijk een retro radio, 
leuk om eindelijk eens een speeldgoedje te maken.

Atelier Parlee has a new pattern and I was selected
to test it, but what it was was a surprise. And what a surprise it was!
The pattern is to make a retro radio. How cute is that for the kids!

Ik maakte een kleine aanpassing, zodat er wat mee gespeeld kan worden.
In plaats van een vaste 'draaiknop', maakte ik die beweegbaar, dit door middel 
van een magneet toe te voegen, maar je zou evengoed een kamsnap of drukknoop kunnen gebruiken.
Met een textielstift die ik kreeg van Feeërieke, maakte ik enkele strepen.

I made one little adjustment, so that the kids can play a little bit.
"Turn the music on, no down, no on", I could hear them play in my brains.
With the use of a magnet, or a kamsnap or push button, you can turn the big round button.
I added some stripes with a textile marker from Feeërieke.



 Ik vind het uiteindelijk zelfs iets helemaal decoratiefs met zich meebrengen,
het mag dus zeker gezien worden in ons huis. 

Vanaf nu kan je het patroontje online kopen bij Atelier Parlee.

I even feel like it has something decorative as well for in the house :)
You can buy this pattern at Atelier Parlee.



Eindelijk!




Ja we zagen er al zovelen,
en toch geraak ik ze niet beu, 
die mooie Aster van LMV.

Eindelijk kon ik een LMV aanschaffen
waar die welbekende trui in staat,
dankzij Hotstof die uitverkoop doet
en er blijkbaar nog 2 liggen had.

Het is die mooie halslijn die me zo verliefd maakt
plus een snel-klaar-projectje, wat wil je nog meer?

Bij Stof op Zolder vond ik een heel leuke jacquard stof,
beide kanten mochten gezien zijn.
Ik deed dus van "makkelijk" en gebruikte dan ook de verkeerde kant als boordstof.

De boord onderaan liet ik achterwege en verlengde het patroontje met 8 cm.
Ik maakte de 38, maar mocht aan de zijkanten toch flink innemen.




Wanneer je het niet verwacht...

... kunnen toch hele mooie dingen ontstaan.


 


Je hebt het vast en zeker ook al eens meegemaakt *ofdatmaakikmezelftochwijs*
dat je iets moois gecreëerd hebt, maar je model
- of in dit geval, modellen - niet willen meewerken.
Ze doen liever hun eigen ding op dat moment
terwijl jij braaf zit te wachten tot je een mooie aanfoto kan nemen van je creaties. 

Ik was het voorbije weekend in bandwerkmodus en maakte drie Mitch Sweaters van
La Maison Victor, maar zonder het driehoekje, snel klaar projectjes dus.
Eigenlijk was het de bedoeling dat het drie truien gingen worden voor mijn oudste zoon.
Tot ik echter de eerste geknipt had (maat 110 verlengd tot 122/128 in lengte en mouwen) en
bleek dat hij het stofje niet meer mooi vond. Mijn hartje brak een beetje, ik had deze schonerd van Elvelyckan Desing te lang in mijn kast laten liggen dacht ik al tot mijn driejarige andere zoon riep "Mij Mij Mij".
Oh wat ben ik blij dat hij eindelijk meer praat en we nu ook al wat kleine gesprekjes kunnen voeren.
Hij was duidelijk wel heel enthousiast over dit stofje en bijgevolg verkorte ik de stof tot de oorspronkelijke 110 (hij heeft nog steeds een "babybuikje").
Rémi koos een ander dierenstofje uit mijn voorraad en voor het derde truitje koos ik zelf het restje
stof van Froy and Dind waar ik reeds een Mare kleedje mee maakte voor Emma. 
Na het naaien wil je dan natuurlijk heel graag ook deftige aanfoto's.
Het regenweer zorgde voor roet in het eten in buitenfoto's.
Het was de laatste dag van de krokusvakantie, dus ik wou ze nog heel graag maken, binnen dus.
Laat 2 broertjes zichzelf zijn en je vind heel leuke pareltjes tussen de foto's.







Please zeg me, dat dit tafereel zich ook zo vaak voordoet bij jullie :D

2 friends, 2 girls, 2 dresses


Wanneer je iets graag doet, dan delen we dat ook graag met anderen.
Ik ben ervan overtuigd dat elk van jullie dat met evenveel plezier doet.

Voor 2 vriendinnen (lees hun dochtertjes) maakte ik elk een jurkje.
Voor de ene mocht ik mijn eigen ding doen, ze had er groot vertrouwen in.
De patroontjes van Straightgrain lagen hier al veel te lang onaangeroerd in mijn kast
en daar wou ik dringend verandering in maken. 
De keuze werd snel gemaakt, het werd de veelzijdige Tinny Dress.
(noot: dit werd mijn eerste Tinny naaisel, de zwanenjurk werd de tweede ;) )
Ik maakte een tweedelig kraagje in kleuren die in het kleine detail van de "See You at Six" stof zitten en diezelfde kleuren komen onderaan de jurk terug via een brede boord.
De pofmouwtjes maken het retro gehalte compleet.






De andere vriendin koos zelf een stofje van Soft Cactus en pakte me zelfs op snelheid. 
Ook hier werd het patroontje snel gekozen en ze greep naar het voor mij vertrouwde 
patroontje van Sisko by Mieke, een Janneke.





Beiden waren heel blij met het resultaat
en daar doen we het allemaal voor hé
want ook dat maakt mij blij!







Leve(n)de zwanen



Ik sprong echt letterlijk een gat in de lucht
toen ik in mijn patroontjes aan het bladeren was
en ik merkte dat de tinny dress van Straightgrain al vanaf 1 jaar bestaat
en ik tot het besef kwam dat de zomerkleertjes voor Emma toch ook uit minstens 
maatje 1 jaar of zelfs uit 1,5 jaar zal bestaan (weet ik nu ik deze reeds in 1 jaar maakte).

"OMG wat wordt ze groot!" was mijn tweede gedachte
en toen kwam ik weer met beide voetjes zachtjes op de grond.


Ik haalde snel één van mijn gekoesterde stofjes boven, 
de welgekende zwaantjes van De Melkbrigade en Bambiblauw.
Er werden in naailand al zovéééééél kleedjes gemaakt met dit stofje
waardoor ik het deze keer toch een tikkeltje anders wou aanpakken.

Bij haar zag ik reeds een piepend kantje en ik had een kantlintje liggen
(dat door Mon Depot gebruikt werd om mijn laatste bestelling in te pakken)
dat perfect van kleur was en de zwanen naar mijn gevoel wat tot leven brengen.
Ik voorzag de tinny van een gevoerde rok en het kantlintje werd gerimpeld
tot op de lengte van het rokdeel. en werd in de zoom verwerkt van de binnenrok.








Een reactie groot of klein
het lezen ervan blijft heel fijn ;)

Mare in lentesfeer


Vandaag is het eindelijk qua temperatuur terug wat zachter buiten, 
6° gaf mijn auto aan deze morgen.
Het miezerige regenweertje geeft ons echter nog geen lentegevoel, 
maar net zoals menig andere naaisters zijn we ook hier begonnen aan de lente/zomercollectie.

Het gratis sweater patroontje dat ik begin deze maand lanceerde zette me aan om deze te gebruiken voor een shirtje. Heel simpel, mouwen werden ingekort en we voegden een korter pofmouwtje toe.
Heel schattig aan vind ik deze.
De stof is er eentje die ik oorspronkelijk wou gebruiken voor een Julia sweater voor mezelf maar daar had ik net te weinig stof voor.  #ikkochtondertusseneenanderhiervoor #grijns






Een ander bijpassend stofje (Cotton & Steel) uit mijn kast verknipte ik deels tot een rimpelrokje,
er is nog genoeg stof over om daar ook nog een kleedje uit te maken. #jeuujjj
Om ook wat glitter aan het rokje toe te voegen,
werkte ik de zoom af met de blinkende zijde van rekbare biais.




Vorige week maakte ik reeds een eerste rimpelrokje. Ik had namelijk een stofje (Soft Cactus) in mijn kast die ik deze winter verkeerdelijk besteld had. "Hoezo verkeerd besteld, schoon toch?" denk jij waarschijnlijk.
Heel schoon inderdaad, maar ik bestelde amper 25cm ipv 125cm.
Stom hé, gelukkig heb ik hier een klein meisje die vrolijk rondsluipt en
waar je met 25cm gelukkig mee toekomt om een simpel rimpelrokje met brede elastiek te maken.



Stof shirt: Glamour Switter mint/zilver
Patroon shirt: aangepaste Mare Sweater van Spoetniksels
Stofjes rimpelrokjes: Cotton & Steel + Soft Cactus
Brede elastiek: Veritas




Een reactie groot of klein,
het blijft altijd fijn!


afgeVINKt

Mijn schoonvader vroeg al geruime tijd geleden naar een nieuwe zwemtas.
Zijn -ondertussen- vorige versie kreeg hij 2 jaar geleden
als een nieuwjaarsgeschenk toen ik zijn naam trok bij "lotjetrek" 
voor de jaarlijkse traditie van kleine geschenkjes op Nieuwjaarsdag.

Hij toonde mij toen al de versleten binnenkant.
Ik kon het eigenlijk goed geloven. De stof die ik er destijds voor gebruikte
was ook niet echt van stevige kwaliteit, maar was eerder een soort "wegwerp afwasbaar tafelkleed" dat ik lastminute in mijn kast kon vinden èn dat waterafstotend was...

Deze nieuwe versie moest dus veel beter vond ik!
Het mocht ook een ruimere versie zijn vond ik.
Het vorige model was er eentje volgens Stof voor Durf Het Zelvers.
Ik zocht en zocht en zocht tot ik bij de Vink-tas uitkwam.

Deze keer had ik wel een degelijk en stoer tafelzeil in mijn kast,
ik kocht nog wat zwarte nepleder voor de onderste boord
en stevige tassenband voor het geheel te dragen.
2 drukknopen zorgen ervoor dat je ze ietwat kunt sluiten.

Mijn schoonvader was er heel blij mee en dacht zelfs dat ik hem gewoon gekocht had!
Als dat geen schoon compliment was :)



Een ding ben ik zeker, een Vink-tas zal hier wel nog es genaaid worden!



Een reactie doet me steeds veel plezier ;)