Elk jaar opnieuw, begin september, om exact te zijn, die vierde dag van de eerste nieuwe schoolmaand, is het zover. Marijn is dan jarig.

Wat normaal telkens een heel fijne dag zou moeten zijn, 

is voor hem steeds een mindere dag. 

Hij staat niet graag in de belangstelling in de klas (hij heeft nochtans wél van die momenten elders hoor), hij moet nog wennen aan de nieuwe klas, de nieuwe juf/meester, nieuwe vrienden in de klas (want oh ja, nog zo iets, vanaf nu worden de klassen elk jaar ferm door elkaar gehaald, maar daar moet ik hier niet over uitwijken of ik zit aan een boek over duizend bladzijden...). Dus die verjaardag komt daar eigenlijk heel ongelegen bij voor hem.

Dit jaar dacht ik dus bij mezelf "laten we het eens vieren vóór het nieuwe schooljaar start".

Oh wat keek hij daar naar uit deze zomer!

Maar ook hier opnieuw, geen speciale spellekes mama, mij niet in de belangstelling zetten, ik doe niet mee dan... 

Zo bleven de jongens heel flink boven spelen in de "legokamer" en de meisjes speelden buiten op de trampoline, schommels, glijbaan want het bleek uiteindelijk toch een mooie dag te zijn in plaats van de voorspelde gietende regen. Oef! 

Wat ik wel mocht doen voor de kindjes was een glittertattoo maken. 

En jaja, de bijna-jarige Marijn was als laatste aan de beurt, hij kon ook niet kiezen "met al dat volk"  wat hij wou en dus bleef hij maar wachten en wachten en wachten tot het feestje bijna ten einde was...

De nodige accessoires hiervoor (huidlijm, glitters en vinyl) vond ik weer bij Feeërieke.

Toch leuk om de verschillen te merken tussen de keuzes van de meisjes en de jongens.

Ik liet iedereen zelf kiezen wat ze wouden en maakte ze dus elk naar wens.

Voor de jongens bleef het vooral in "ridderthema"
#edit: alleen grote broer koos voor een dinosaurus,
een ander vriendje die de foto niet haalde koos voor een draak

De meisjes bleken prinsessengenen te hebben #schaterlach

Het is al de derde keer, neen de vierde keer al, dat ik de eer krijg om een bruidsmeisje te kleden.

Altijd heel spannend maar deze keer nog méér want

- de mama is een goede vriendin van me

- we kennen zeer veel mensen die naar de trouwmis zouden gaan kijken en dus de kledij nauwkeurig gingen bekijken (lees een "waauw wat mooi" of een "oei wat heeft ze nu aan" oordeel geven #schaterlach)

- 's avonds waren we zelf ook uitgenodigd voor het prachtig trouwfeest.

Heel spannend dus, want het moest wel mooi worden!

Het avontuur begon toen we de stof gingen kiezen.

Voor suite- en feestkledij ga ik graag naar Stoffen Verkempinck in Zandvoorde.

De mama had een kleedje in haar hoofd die ze zag in de communiecollectie (we hadden beiden een communicant dit jaar maar van het andere geslacht ;) ) en dat zou ik gaan namaken. 

Ware het niet dat we zo'n stofje niet vonden, dus begonnen we aan een tweede ronde in de stoffenwinkel. Daar viel ons oog op dit lichtroze kanten stofje. Wat mooi!

De mama zei al gauw "oh dat gelijkt goed op het stofje van de top die ikzelf zal dragen, zou dat wel passen bij elkaar dan?", dat was dan de vraag... maar we gingen ervoor!

Om het kleedje "jong" en stijlvol tegelijk te houden, kozen we ervoor om het bovenpand te voeren maar de mouwtjes niet en voor een satijnen plooirok met een striklint vanvoor. 

Die rok mocht wat bol staan, dus verstevigden we die twee maal. 

Dankzij een volledige voering valt dat helemaal niet op. 

Ik ben zelfs nog trotser op de perfecte afwerking van het bovenstukje met de naad van de mouwtjes die helemaal niet te zien is aan de binnenkant (helaas geen foto van genomen). 

Voor een feestkleedje mag je je mooi voelen vanbuiten en vanbinnen, niet?

Toen het kleedje helemaal af was en opgehaald voor de grote dag, waren we nog meer verrast toen bleek dat het kanten stofje exact hetzelfde stofje als dat van de top van de mama bleek te zijn.

Nu was het plaatje helemaal compleet! 

Nog bijpassende strikjes voor de jongens en ze konden vertrekken. 

Patroon kleedje: Tinny (Straight Grain) met aangepaste V-rug en striklint

We zijn al weer een weekje aan het werk en de weersomstandigheden zijn sedertdien toch een stukje minder geworden. Nochtans mag die zon voor mij terug wat warmer stralen. 

Zo vertik ik het om met een lange broek naar mijn werk te gaan, maar vandaag beklaagde ik het me toch even... Komt misschien ook omdat ik vlak voor een deur zit die uitgeeft op de buitentrap en die meestal openstaat voor wat frisse lucht. 

Eénmaal dicht was de temperatuur terug ideaal en na een kleine opwarming mocht die zelfs terug open :) 

Maar de frissere temperaturen zorgden ervoor dat ik ein-de-lijk een Rumer top naaide uit de La Maison Victor editie van maart/april van dit jaar. Ik had er ook nog het perfecte stofje voor liggen dat ik hier in de plaatselijke naaiwinkel Stael gevonden had. Eigenlijk gekocht om er een leuk jurkje voor Emma mee te maken, maar ach, zij palmde al eerder stof in van mij, dus omgekeerd mocht nu ook wel eens.

#schaterlach

Doordat de afmeting die ik meehad iets kleiner was dan wat ik eigenlijk nodig had, maakte ik de ruffle mouwen wat anders. Ik had namelijk nog een grote platte rechthoek over die ik in twee deelde en gewoon rimpelde alvorens aan de mouw te naaien. Is ook minder lang dan het originele. 

Het biais stukje voor de afwerking bovenaan liet ik trouwens achterwege en vouwde de stof gewoon een halve centimeter naar binnen. Zo komt het ook net iets minder hoog in de keel. 

Eén ding is zeker, er zullen er nog volgen :) 

1 juli vandaag, 

dat betekent officieel dat het "grote vakantie" is,

althans voor de 2 oudsten.

maar voor de jongens is het toch al wat puzzelen in die grote vakantie, qua opvang.

Nu moet ik eerlijk toegeven, dat ik het mezelf wel wat gemakkelijk gemaakt heb dit jaar.

2 dagen buitenschoolse opvang, de woensdag ben ik zelf thuis en dan 2 dagen bij de oma's en naar de speelpleinwerking. Geen kampjes dit jaar, want naar 3 verschillende plaatsen rijden zag ik niet zitten. Nu Rémi een lagere schoolganger is, zijn de meeste kampplaatsen opgesplitst en ik ben niet zeker dat dat zou goedkomen met de jongste zoon ;)

en dat betekent dat er wel heel wat leuke uitstapjes op het programma staan.

Met drie "kleine" kinderen ook niet helemaal evident om ze allemaal evenveel in het oog te houden.

Tijd voor een SOS armbandje dacht ik. 

Marijn was tot voor kort namelijk nog niet zo open tegen "vreemde" mensen

en Emma haar woordenschat is nog te beperkt om te zeggen hoe ze mama kan bereiken.

Geen overbodige luxe denk ik. 

Ik knipte de armbandjes uit een stukje leder en bevestigde er een "neon koraal" kleurige flexfolie op. Zo valt het zeker op! Nog drukknoopjes erin in hetzelfde kleurtje en klaar.

De cadeautjes zijn uitgedeeld en wat hebben ze het verdiend, die juffen!

Rémi heeft zo veel bijgeleerd tijdens dit eerste leerjaar en Marijn is helemaal opengebloeid.

Topjuffen zijn het!

Elk jaar probeer ik met iets anders op de proppen te komen om hen te bedanken voor hun harde inzet voor onze kinderen. 

Wat creaties passeerden al de revue?

- het gietertje met "bedankt om me te helpen groeien"

- een Fanta-fles met met "bedankt voor het FANTAstische schooljaar"

- een pennenzak

- een zeeppompje met "Bij jou was ik in goede handen"



 Toen ik nadacht over wat ik dit jaar kon geven, dacht ik vooral richting eerste leerjaar.
Wat leerde Rémi veel dit jaar: lezen, schrijven, rekenen...
Hersenspinsels brachten me bij hoe de juffen eigenlijk hielpen meeschrijven aan het voorbije "levensjaar" van de kinderen. En zo kwam  "De zak van de juf" tot stand.



De papieren kraftzak (gevonden bij de Zeeman) werd gevuld met een balpen en een schrift of een desk planner (allemaal in de Hema gevonden). Uiteraard zorgden we zelf voor de opdruk (matte vinyl gevonden bij Feeërieke).

De juffen waren alvast in de wolken met het originele cadeau.

De foto's neem ik volgend jaar terug bij daglicht, het was duidelijk geen goed idee om dit weer allemaal last minute te regelen met slechte foto's tot gevolg :( maar ach, het resultaat mag er wel zijn, niet?

Er lonkte al enige tijd een klein voorraadje kurk naar me.
En er lonkte al enige tijd een patroon van een simpele toilettas naar me,
alhoewel simpel, als "mijn naaipartner in crime" dit zou lezen,
ze zou toch wel es haar wenkbrouwen durven fronsen en daarna veel lostornen,
of ligt dat dan eerder aan onze babbels die avond??





In elk geval, in mijn hoofd begon het al te borrelen,
wat als we die twee combineerden, dat moet toch lukken?
En jawel hoor, dat werd een mooi resultaat.



Beide mama's (eigen mama en schoonmoeder) mochten elk een exemplaar in ontvangst nemen zodat ze in stijl op reis kunnen/konden (mijn eigen mama is ondertussen al terug ;) ).

Met kleine restjes maakte ik tevens nog snel enkele knijpportemonneetjes.



Er kunnen er nog een paar uitgesneden worden, maar daarna is mijn voorraad op.
Ai ai, ik voel iets aankomen ;) 

Het begon allemaal met een verzoekje in een kersenstofje voor een vriendinnetje van Emma in de crèche... Bleek het stofje niet van katoen te zijn, maar wel een jersey stofje.

Op zoek dus naar een alternatief patroontje voor rekkende stof en het gekozen modelletje werd de Lena Dress van WensjeSofie. 

Dat ik fan was van de combinatie (stof en patroon) voor het vriendinnetje, bleek al gauw toen ik begon met eenzelfde versie voor Emma in een maatje groter. Ik had misschien beter eerst deze eens gepast alvorens de andere te maken, want het valt nu toch wel redelijk kort bij haar. De volgende zullen dus wat verlengd worden, de breedte is namelijk wel OK. 

En zo werden er niet 1, niet 2, niet 3, maar wel 4 exemplaren voor Emma gemaakt.

 

 

Eén daarvan werd trouwens een magical Lena. De stof bevat namelijk UV delen die verkleuren éénmaal in het zonlicht. Hoe tof is dat! Alleen jammer dat het allemaal in dezelfde combinatie met roze, paars en geel is want ook de jongens zijn er zot van. Dan maar die met de konijntjes en de toverhoed reserveren voor Marijn, want voor de jongens ben ik ook bezig met verwerking van een stapel -andere- tricot.